The Wolf Of Wall Street မွ ကြ်န္ေတာ္ေတြးမိသည္မ်ား

ဒီမွာေကာင္ေလး၊ လူတိုင္းဟာ ေစ်းသည္ခ်ည္းပဲကြ။ မင္းကိုမင္း အင္ဂ်င္နီယာတစ္ေယာက္လို႔ မင္းထင္ေနတယ္မလား။ တကယ္ေတာ့ မင္းဟာလည္း ေစ်းသည္ပဲ။ မင္းရဲ႕ပညာကို မင္းကေရာင္းစားေနရတာ။ မင္းရဲ႕ ေရာင္းကုန္က မင္းရဲ႕ပညာပဲ။

မင္းအစ္ကိုဟာ ဆရာဝန္တစ္ေယာက္။ သူလည္းပဲ ေစ်းသည္ပဲ။ သူ႔ပညာကို သူေရာင္းစားေနရတာ။ မင္းအေဖလည္း ေစ်းသည္ပဲ။ မင္းအေမလည္း ေစ်းသည္ပဲ။ အားလံုးဟာေစ်းသည္ခ်ည္းပဲကြ။ ဒီေတာ့ လူတိုင္းဟာ ေစ်းေရာင္းတဲ့ အတတ္ပညာကို တတ္ကိုတတ္ထားရမယ္ကြ။

ေစ်းေရာင္းတဲ့ေနရာမွာ အဓိကအေရးႀကီးဆံုးက ဘာလဲ။ မင္းရဲ႕ ေရာင္းကုန္ကို ဝယ္သူဝယ္ခ်င္လာေအာင္ ေျပာတတ္ဖို႔မဟုတ္ဘူး။ အဲဒါက နံပါတ္ႏွစ္။ တစ္က သူရဲ႕လိုအပ္ခ်က္ကို မင္းက ေထာက္ျပရမွာ။ ငါ့ကို ဒီေဘာပင္ေလး ေရာင္းျပစမ္းကြာ။ မင္းမေရာင္းတတ္ဘူးေပါ့။ ငါေရာင္းျပမယ္။

"ေကာင္ေလး၊ မင္းရဲ႕လက္မွတ္ေလး ဦးပုဝါေပၚမွာ ထိုးေပးပါလားကြယ္။" "ကြ်န္ေတာ့္မွာ ေဘာပင္မပါဘူး ဦးရဲ႕။"

"ေအး..အဲဒါဆို ဦးေရာင္းမယ္ေလ။ မင္းဝယ္ပါလား။"

ငါေျပာခ်င္တာ အဲဒါပဲ....။ သူ႔လိုအပ္ခ်က္ကုိ ေထာက္ျပတတ္ရင္ မင္းရဲ႕ကုန္ပစၥည္း ေရာင္းထြက္ဖို႔ တစ္ဝက္ေသခ်ာေနၿပီ။

ႏွစ္က မင္းရဲ႕ေတာ္ကီပဲ။ ေတာ္ကီညက္ရင္ ေရာင္းပန္းဝယ္ပန္းပြင့္ၿပီပဲ။ မင္း Jordan Belfort ကိုသိလား။ The Wolf Of Wall Street ဇာတ္ကားထဲက Leonardo DiCaprio ရဲ႕ ဇာတ္ေကာင္ေလ။ ေအး...အဲဒီလူက ဇာတ္ကားတစ္ကားလံုး ဘာနဲ႔အသက္ေမြးသြားလဲသိလား။ ေတာ္ကီနဲ႔။ သူ ေတာ္ကီနဲ႔ ပိုက္ဆံရွာသြားတာ။ စကားအေျပာအဆုိညက္ခ်က္ကေတာ့ကြာ..။ မင္းလည္း ၾကည့္ဖူးၿပီးသြားၿပီပဲ။ ဦးေလးေျပာတာကို သေဘာေပါက္မွာပါ။

ေအး...ေအး...။ အဲဒါက နံပါတ္ႏွစ္။

ဘာပဲလုပ္လုပ္ကြ။ တက္တက္ၾကြၾကြလုပ္ဖို႔ေတာ့ အေရးႀကီးတယ္။ စတိုးဆိုင္တစ္ဆိုင္ထဲ မင္းက ဝင္သြားတယ္။ ဆုိင္ရွင္က ပက္လက္ကုလားထုိင္ေပၚမွာ။ ထိုင္ရာက မထဘူး။ "ဘာလိုခ်င္လုိ႔လဲ၊ ခ်ာတိတ္"။ ေမးပံုက ေအးတိေအးစက္နဲ႔။ အဲဒါ ကိုယ့္စားေပါက္ကိုယ္ပိတ္တဲ့ဆိုင္လို႔ ေခၚတယ္။ တစ္ခါဝယ္ဖူးတဲ့လူက ေနာက္တစ္ခါ ဘယ္ေတာ့မွ လာမဝယ္ေတာ့ဘူး။ မင္းမြဲေဆးေဖာ္စားခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒါမ်ိဳး မ်ားမ်ားလုပ္ေပါ့ကြာ။

သူ႔ေဘးကပ္ရပ္က ေနာက္တစ္ဆိုင္ကို မင္းထပ္ဝင္သြားတယ္။ ဆိုင္ရွင္က မင္းကိုလည္းျမင္ေရာ။ ထိုင္ခံုကေန ထလာတယ္။ "ဘာလိုခ်င္လို႔တုန္း ညီေလး။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ၾကည့္ပါ။" ကြ်န္ေတာ္ဘာေလးလိုခ်င္လို႔ပါ။ မင္းက ေျပာလိုက္တာနဲ႔ ဆိုင္ရွင္က သူ႔မွာရွိတဲ့ ပစၥည္းေတြကို ထုတ္ျပလိမ့္မယ္။ တစ္မ်ိဳးခ်င္းစီရဲ႕ အက်ိဳးအျပစ္ကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ရွင္းျပလိမ့္မယ္။ မင္းရဲ႕ Need ကို သူကသိသြားၿပီ။ မင္းရဲ႕ Want ကို သူေရာင္းျပလိမ့္မယ္။ ဒါပဲေလ...။ မင္းအိတ္ကပ္ထဲကပိုက္ဆံ သူ႔ဆီေရာက္သြားၿပီ။ ေအး....အဲဒါက နံပါတ္သံုးကြ။

ေအး...စိတ္ဓာတ္တက္ၾကြေနဖို႔လိုတယ္ဆိုတာကို မင္းလည္း သေဘာေပါက္ေရာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အတုအေယာင္တက္ၾကြမႈမ်ိဳးေတာ့ မျဖစ္ေစနဲ႔။ မူးယစ္ေဆးဝါးနဲ႔ အရက္ကို အတတ္ႏိုင္ဆံုးေရွာင္ကြ။ အဲဒါေတြကို သံုးၿပီး စိတ္ဓာတ္တက္ၾကြေအာင္ မလုပ္ယူနဲ႔။ အဲဒါဟာ ၾကာရွည္မခံပါဘူးကြာ။ မင္းကို ဒုကၡေပးမယ့္အရာေတြႀကီးပါပဲ။

နံပါတ္ေလးအခ်က္က အလုပ္နဲ႔ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာနဲ႔ကို အၿမဲတမ္းခြဲျခားထား။ ဘယ္ေတာ့မွ မေရာပစ္နဲ႔။ မင္းဘာသာမင္း အျပင္မွာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေဒါသထြက္ေနေန။ အလုပ္ကိုေရာက္ရင္ အဲဒီေဒါသကို အေပါက္ဝမွာ ထားခဲ့။ အထဲသြင္းမလာနဲ႔။ ဝယ္သူနဲ႔စကားေျပာရင္ အျပံဳးခ်ိဳခ်ိဳေလးနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်ိဳခ်ိဳေလးနဲ႔ ဆက္ဆံ။ ဝယ္သူက ဝယ္မွ မင္းပစၥည္းေရာင္းထြက္မွာ။ မင္းဘာသာမင္း ဘယ္ေလာက္ေတာ္ေတာ္။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္က ဝယ္သူ႔လက္ထဲမွာ။ အဲဒါကို ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့နဲ႔။

တရားမဝင္ ဥစၥာရွာဖို႔ ဘယ္ေတာ့မွစိတ္မကူးနဲ႔ ငါ့တူ။ အဲသလုိလုပ္ရင္ မင္းခ်မ္းသာမႈဟာ မတည္ၿမဲဘူး။ မခုိးနဲ႔၊ မဝွက္နဲ႔။ ရိုးရိုးသားသားေရာင္းစား။ ႀကိဳးႀကိဳးစားစားလုပ္။ မင္းမိန္းမကိုခ်စ္သလို အလုပ္ကိုလည္းခ်စ္။ ဘာလုပ္လုပ္ ေစတနာေလးထည့္လုပ္။ မင္းမခ်မ္းသာရင္ ငါ့ကိုႀကိဳက္သလိုေျပာ။ ဒါက နံပါတ္ငါး။

ေနာက္ဆံုး ေျခာက္ခုေျမာက္အေနနဲ႔ မင္းကို ငါသတိေပးလုိက္မယ္ ေကာင္ေလး။ လူေတြဟာ ေအာင္ျမင္လာရင္ ေအာက္ေျခလြတ္တတ္တယ္။ အဲဒီေန႔ဟာ မင္းထိပ္ဆံုးကေန ျပဳတ္က်တဲ့ေန႔ပဲ။ မေသမခ်င္းမွတ္ထား။ ဘယ္ေတာ့မွ ဘဝမေမ့နဲ႔။

လူတစ္ေယာက္ ေတာ္တယ္၊ မေတာ္ဘူးဆိုတာ သူဘယ္ေလာက္ ျမန္ျမန္ေအာင္ျမင္လာသလဲဆိုတာကို ၾကည့္ၿပီး ဆံုးျဖတ္တာမဟုတ္ဘူး။ သူ႔ေအာင္ျမင္မႈကို ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ထိန္းထားႏိုင္သလဲဆိုတာကို ၾကည့္ၿပီး ဆံုးျဖတ္တာ။ နပိုလီယန္ေျပာသြားတဲ့ စကားတစ္ခြန္းရွိတယ္။ "ေတာင္ကုန္းတစ္ခုကို သိမ္းရတာ လြယ္ပါတယ္။ အဲဒီေတာင္ကုန္းကို ရန္သူ႔လက္ထဲျပန္မပါေအာင္ ထိန္းရတာက ခက္တာ။"

ဒီေျခာက္ခ်က္ကို ေသခ်ာနားလည္ထားရင္ မင္းေအာင္ျမင္ၿပီပဲ။ မင္း ဘာျဖစ္ခ်င္လဲ။ ျဖစ္ၿပီပဲ။

--------------------------------------------------------------------------

ကြ်န္ေတာ္သတိထားမိသေလာက္ ဒီဇာတ္ကားဟာ အဓိကအခ်က္အေနနဲ႔ ဒီေျခာက္ခ်က္ကို မီးေမာင္းထိုးျပထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။

'Supply And Demand' လို႔ ဇာတ္ကားထဲမွာ ေျပာသြားပါတယ္။ Demand ဟာ လူတိုင္းမွာ မရွိႏိုင္ပါဘူး။ ဇာတ္ကားထဲမွာလည္း ေထာက္ျပသြားပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာတစ္ေယာက္ကိုေတာ့ ပိုက္ဆံနဲ႔ ျမဴဆြယ္လုိ႔ မရဘူးတဲ့။ သူတို႔က ပိုက္ဆံမမက္ဘူးတဲ့။

ေနာက္ Demand ဟာ အၿမဲတမ္းလည္း ရွိမေနႏိုင္ပါဘူး။ ဟိုတစ္ေလာက ကမၻာ႔စီးပြားေရးပ်က္ကပ္ဆိုက္ေတာ့ ၾသစေၾတးလ်တစ္ႏိုင္ငံလံုး အေရာင္းအဝယ္က်ဆင္းသြားပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ အဓိကစီးပြားေရးက ေမြးျမဴေရးပါ။ ကမၻာအႏွံ႔ကို ႏို႔ထြက္ပစၥည္းေတြ ပို႔ပါတယ္။ အမဲသားလည္း အႀကီးအက်ယ္ျဖန္႔ပါတယ္။ စီးပြားပ်က္ကပ္ဆိုက္ေတာ့ ဘယ္သူမွ မဝယ္ၾကေတာ့ဘူး။ Demand မရွိေတာ့ဘူး။ သူတို႔ဆီမွာ အမဲသားေတြ ေတာင္လိုပံုေနၿပီ။ အဲဒီေတာ့ ေစ်းကြက္ထဲမွာ အမဲသားေစ်းႏႈန္းက်လာပါၿပီ။ ေစ်းေပါလာပါတယ္။ ဒါကို မေက်နပ္ႏိုင္တဲ့ ၾသစေၾတးလ်တစ္ႏိုင္ငံလံုးဟာ သူတို႔မွာရွိသမွ် ႏြားေကာင္ေရ သိနး္နဲ႔ခ်ီၿပီး သတ္ပစ္လိုက္ပါတယ္။ ဘယ္သူ႔မွ မေရာင္းပါဘူး။ ေျမျမွဳပ္ပစ္လုိက္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့မွ ေစ်းျပန္တက္လာပါတယ္။

ဒီအျဖစ္အပ်က္ကို ၾကည့္ရင္ စီးပြားေရးအရ ေလာဘတက္လာတဲ့အခါ အင္မတန္ေၾကာက္စရာေကာင္းလာတယ္ဆိုတာ သိႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီလိုအေတြးအေခၚမ်ိဳး ဆရာဝန္ေတြဆီမွာသာ ဝင္သြားရင္.....။

အရမ္းေတာ္တဲ့ဆရာဝန္တစ္ေယာက္။ ပိုက္ဆံေတြအမ်ားႀကီး ခ်မ္းသာခ်င္လာတယ္။ အဲဒီေတာ့ သူက ေရာဂါပိုးတစ္ခုကို ဖန္တီးလိုက္တယ္။ အင္မတန္ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ ေရာဂါပိုးေပါ့။ ေျဖေဆးကလည္း သူ႔ဆီမွာပဲ ရွိတယ္။ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံမွာပဲ အဲဒီပိုး ျပန္႔တယ္ထားပါဦး။ သူ႔အတြက္ကေတာ့ ေငြပံုႀကီးပဲ။ ေျဖေဆးေရာင္းစားလို႔ ရၿပီေလ။

ဒီလုိမ်ိဳး မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႔ မထင္လုိက္ပါနဲ႔။ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ KRISH 3 ဆိုတဲ့ ေဘာလိဝုဒ္ဇာတ္ကားမွာလည္း ဒါကို ေထာက္ျပထားပါတယ္။ စီးပြားေရးအရ ေလာဘတက္လာရင္ အင္မတန္ေၾကာက္ဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဥာဏ္ႀကီးသူေတြ ေလာဘတက္လာရင္ ပိုေၾကာက္ရပါတယ္။

ဒါကေတာ့ The Wolf Of Wall Street ကို ၾကည့္ေနရင္းနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ေတြးမိသေလာက္ပါ။ ေတြးရင္းေတြးရင္း ရင္ထဲမွာ မြန္းၾကပ္လာလို႔ ခ်ေရးလိုက္တာပါ။

အမွားပါသြားရင္ ခြင့္လႊတ္ပါ။ အခ်ိန္ေပးၿပီး ဖတ္ေပးတဲ့အတြက္လည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ေဖ့စ္ဘုတ္ေပ့ခ်္ Movie Locos ကိုလည္း အားေပးၾကပါဦးခင္ဗ်ာ။

Posted in: Movie Locos